You are here: Home » Praca » Jak uniknąć wypalenia zawodowego i rozpoznać jego pierwsze oznaki?

Jak uniknąć wypalenia zawodowego i rozpoznać jego pierwsze oznaki?

Pracę można kochać albo nienawidzić. Wypalają się jednak tylko Ci, którzy na początku kochali… za bardzo.
W tym wpisie porozmawiamy o tym, jak uniknąć wypalenia zawodowego – doradzę, jak czerpać więcej radości z wykonywanej pracy, a w poniedziałek wracać do niej z uśmiechem. Zaczniemy jednak od mini testu – „czy mam już pierwsze objawy wypalenia zawodowego”?

 

Oto pierwsze objawy wypalenia zawodowego – sprawdź czy jesteś w grupie ryzyka.

O wypaleniu zawodowym mówi się stanowczo zbyt mało. Utrata zapału do pracy jest traktowana jako oznaka słabości, przejaw braku umiejętności samomotywacji. Wypalanie zawodowe może jednak dopaść niemal każdego, a osoby ambitne, pragnące poczucia sensu tego co robią, są na nie szczególnie narażone.

Klasyczne wypalenie zawodowe objawia się utratą satysfakcji z wykonywania pracy, która niegdyś dawała nam ogromną radość. Odliczamy lata pozostałe do emerytury, stresuje nas powrót do pracy, zwłaszcza po dłuższej przerwie (święta, urlop). Rano nie chce nam się wstać z łóżka, a każdy dzień zaczyna wyglądać podobnie. Tracimy satysfakcję z życia, jednocześnie odczuwając nasilające się zmęczenie –  zarówno fizyczne jak i psychiczne.

Dostrzegasz u siebie, powyższe symptomy? W takim razie czytaj dalej…

Jak uniknąć wypalenia zawodowego Wypalenie zawodowe nauczycieli i pielęgniarek leczenie Zorganizowani Kariera

Wypalenie zawodowe nie dotyka tylko nauczycieli i pielęgniarek… Warto nauczyć się dostrzegać jego pierwsze objawy.

Dlaczego ulegamy wypaleniu zawodowemu?

Przyczyn wypalenia zawodowego może być wiele – każdy z nas ma za sobą niepowtarzalną historię. Wszystkie te przyczyny możemy  jednak zakwalifikować do jednej z 4 kategorii, których znajomość jest cenna, bo pozwala zwalczyć problem u źródła zamiast leczyć jedynie objawy:

  • Przeciążenie pracąpraca w nadgodzinach, nadmierne ambicje, stres, a do tego frustracja związana z zaniedbywaniem pozostałych stref życia, na które zwyczajnie nie starcza już czasu i sił. (Problemem może być również sytuacja odwrotna – praca nie dająca nam żadnych wyzwań, w której się zwyczajnie nudzimy)
  • Niesprawiedliwe traktowanie – (brak „zasłużonych” podwyżek i premii, krytyka przełożonych), poczucie utraty kontroli nad swoją ścieżką kariery i to, że życie się nam przydarza, a nie, że świadomie je kreujemy.
  • Brak poczucia bliskości i więzi z innymi ludźmi – wpółpracownikami, szefem i klientami, którym na siłę chcemy wcisnąć towar.
  • Brak spójności wewnętrznej – wykonywanie zadań, do których nie mamy przekonania (np. bezsensowne zadania w korporacjach), albo które są sprzeczne z naszymi wartościami (np. manipulowanie podczas sprzedaży).

 

Jak uniknąć wypalenia zawodowego? – 3 niebanalne wskazówki:

Aktywność fizyczna, odpowiednia ilość snu, poznanie technik pracy w stresie oraz ograniczenie nadgodzin. To cenne wskazówki pomagające zmniejszyć ryzyko wypalenia zawodowego. Uważam jednak, że 3 poniższe elementy są tu znacznie ważniejsze:

 

#1 Rozwijaj swoje pasje i realizuj marzenia

Człowiek potrafi znieść naprawdę wiele, zwłaszcza jeśli czuje, że to co robi przybliża go do realizacji jego celów i marzeń.

A jakie są Twoje marzenia? Masz jeszcze jakieś? A może zapomniałeś już czym one w ogóle są i obecnie pracujesz jedynie na spłatę kredytu hipotecznego w mieście, którego nie cierpisz?

Rada #1: Stwórz swoją „bucket list” – listę 100 rzeczy, które chciałbyś zrobić, kupić, doświadczyć przed śmiercią i zacznij je realizować. Zegar tyka…

 

#2 Obierz kierunek na kolejne 5 lat

Jeśli sam nie zaplanujesz swojego życia, inni zrobią To za Ciebie. Twoi rodzice, partner, pracodawca lub rekruter z pewnością znajdą dla Ciebie odpowiednie stanowisko. Ale czy będzie Ci na nim komfortowo?

Jeśli chcesz przestać czuć, że życie Ci się przytrafia – zacząć czuć, że nie masz wpływu na awanse albo ścieżkę kariery, musisz ją świadomie zaplanować.

Rzeczywistość, w której żyjemy, ulega błyskawicznym przemianom. Wiele zawodów, które jeszcze kilka lat temu nie istniała, dziś kusi wysokością stawek. W takiej sytuacji nie warto kurczowo trzymać się jednej obranej drogi , warto natomiast obrać, choćby tymczasowy kierunek.

Rada #2: Zaplanuj swoją ścieżka kariery na kolejne 5-10 lat. W jakiej branży chcesz wtedy pracować, na jakim stanowisku? A może myślisz o własnym biznesie?

 

#3 Zacznij żyć w zgodzie z własnymi wartościami.

Wszyscy ludzie bardzo dobrze zarządzają czasem. Wszyscy „wydajemy” każdą minutę z 24 godzin danych nam każdego dnia. To, że nie znajdujemy czasu na hobby czy dla rodziny w większości przypadków nie wynika ze słabej organizacji, a priorytetów i wartości, które kierują naszym życiem.

Wartości, to coś nad czym zwykle się nie zastanawiamy. Są gdzieś w nas. Kierują naszym życiem ale czy potrafiłbyś świadomie określić ich kolejność? Czy wiesz, co jest dla Ciebie naprawdę ważne?

 Szczęście czy sukces? Rodzina czy zdrowie? Uczciwość czy dobra zabawa? Hmm…

Rada #3: Zastanów się jakie wartości kierują Twoim życiem. Wypisz 10, które są dla Ciebie najważniejsze. Noś je w portfelu lub zapisane w telefonie – taka lista może Ci pomóc w podejmowaniu trudnych decyzji i oszczędzi  wielu drobnych dylematów.

***

Jeśli wpis „Jak uniknąć wypalenia zawodowego i rozpoznać jego pierwsze oznaki?” przypadł Ci do gustu, koniecznie przeczytaj również:

  • Bardzo rzeczowe i cenne wskazówki. Myslę, że warto je wcielić w zycie nie tylko wtedy, kiedy się wypalamy. Lubię swoją pracę i gdybym faktycznie opierała swoje życie tylko na niej, faktycznie szybciej dopadłaby mnie wspomniana przez Ciebie utrata satysfakcji. Dobrze jest też wprowadzać drobne zmiany w życiu – to zawsze cieszy 🙂

  • Chyba najważniejsze jest obranie kierunku na kolejne 5 lat. Ja na razie jestem bardzo zadowolona z tego co robię i staram się nie popadac w skrajności. Pracuję i mam czas na to co kocham. Dzięki temu póki co praca sprawia mi radośc. Również wszystko zalezy od tego czy ktoś lubi swoją pracę. Tak jak na początku napisałeś, czasami prace można lubić aż za bardzo i nawet ta najbardziej lubiana po pewnym czasie może doprowadzać do furii.

    • To według szacunków jesteś w zaledwie 20% grupie ludzi, którzy lubią to co robią w pracy… Witaj w klubie i tak trzymaj! 🙂

  • „Niesprawiedliwe traktowanie – (brak „zasłużonych” podwyżek i premii, krytyka przełożonych), poczucie utraty kontroli nad swoją ścieżką kariery i to, że życie się nam przydarza, a nie, że świadomie je kreujemy.” – u mnie to była chyba najważniejsza przyczyna. Niestety czasem nastawienia szefa zmienić się nie da i trzeba podjąć inne działania.

    • Masz rację – kultury firmy i szefa często niesposób zmienić. Albo do siebie pasujemy, albo nie. W tej drugiej sytuacji pozostaje chyba tylko zmienić szefa – w sensie dosłowny.
      No chyba, że to co robimy pasjonuje nas do tego stopnia, że akceptujemy pewne „niewygody” z tym związane. 🙂

  • Ja miałam objawy wypalenia zawodowego w pracy z trudną młodzieżą i dziećmi. Powodem nie byli jednak sami oni, lecz co innego. Nie znalazłam tu rozwiązania, bo problem był dość poważny i złożyłam wypowiedzenie. Czasami jest to jedna z najlepszych opcji.

    • Niestety bywa i tak. Jeśli np. wartości którymi kieruje się firma są sprzeczne z tym w co my wierzymy albo nie dogadujemy się z przełożonymi lub współpracownikami odejście może być najlepszą opcją.
      Fajnie jednak, że mogłaś sobie na nią pozwolić! 🙂

  • Dagmara Janiak

    Dlatego co jakiś czas po prostu trzeba zmienić pracę, to jest potwierdzone badaniami, że to wpływa pozytywnie na nasz rozwój. Teraz ogłoszeń – http://www.gowork.pl/praca/gdynia;l wszędzie dużo, także nie ma takich problemów z pracą jak kilka lat temu.