Dead or Alive 2 to druga odsłona kultowej serii bijatyk stworzona przez Team Ninja i wydana przez Tecmo w 1999 roku. Gra zrewolucjonizowała gatunek dzięki wielopoziomowym arenom, zaawansowanemu systemowi walki i imponującej grafice na silniku Sega NAOMI.
Dead or Alive 2 to gra, która na trwałe zapisała się w historii bijatyk jako tytuł łączący spektakularne efekty wizualne z głębokim systemem rozgrywki. Wydana pierwotnie w japońskich salonach arcade 16 października 1999 roku, szybko zyskała uznanie graczy na całym świecie, a następnie trafiła na konsole domowe Dreamcast i PlayStation 2 w 2000 roku. Produkcja Team Ninja stanowiła znaczący krok naprzód w porównaniu z pierwszą częścią serii, wprowadzając innowacje, które wpłynęły na rozwój całego gatunku.
Gra wyróżniała się przede wszystkim systemem wielopoziomowych aren, gdzie walczący mogli przebijać przeciwników przez ściany, zrzucać z platform czy wykorzystywać elementy otoczenia do zadawania dodatkowych obrażeń. Ten mechanizm dodawał walkom dynamiki i nieprzewidywalności, czyniąc każde starcie unikalnym doświadczeniem. Połączenie precyzyjnego systemu kontr, szybkich kombinacji i spektakularnych animacji stworzyło gameplay, który był zarówno przystępny dla początkujących, jak i wymagający dla zaawansowanych graczy.
Dead or Alive 2 opiera się na klasycznym schemacie bijatyk, gdzie dwóch przeciwników staje naprzeciwko siebie na arenie i walczy do momentu wyczerpania paska życia jednego z nich. Jednak to, co wyróżnia tę produkcję, to zaawansowany system triangle system, w którym uderzenia biją chwyty, chwyty pokonują kontry, a kontry przełamują uderzenia. Ta mechanika wymaga od gracza ciągłego przewidywania ruchów przeciwnika i odpowiedniego reagowania.
Każda postać posiada unikalny zestaw technik walki opartych na autentycznych sztukach walki. Kasumi wykorzystuje ninjutsu, Jann Lee posługuje się Jeet Kune Do, a Bass Armstrong stosuje wrestling. Ta różnorodność stylów sprawia, że poznanie wszystkich bohaterów i ich możliwości stanowi długotrwałe wyzwanie. System kombinacji pozwala na łączenie ataków w płynne sekwencje, a zaawansowani gracze mogą eksperymentować z timingiem i pozycjonowaniem, aby maksymalizować obrażenia.
Jedną z najbardziej rewolucyjnych cech Dead or Alive 2 było wprowadzenie aren z wieloma poziomami i interaktywnymi elementami. Walki mogły przenosić się z jednego obszaru do drugiego poprzez przebijanie przeciwnika przez kruche ściany, zrzucanie z klifów czy strącanie ze schodów. Każde takie przejście wiązało się z dodatkowymi obrażeniami i zmieniało dynamikę pojedynku.
Areny były niezwykle zróżnicowane – od bocznych uliczek Hong Kongu, przez pustynne formacje skalne, po tradycyjne japońskie świątynie. Każda lokacja miała swój unikalny charakter wizualny i oferowała różne możliwości interakcji. Gracze musieli być świadomi otoczenia i wykorzystywać je strategicznie, co dodawało grze dodatkowy wymiar taktyczny nieobecny w wielu innych bijatykach tamtego okresu.
Dead or Alive 2 oferowało kilka trybów rozgrywki zaprojektowanych, aby zapewnić różnorodność i długotrwałą zabawę. Story Mode pozwalał przeżyć indywidualną historię każdej postaci, składającą się z serii walk prowadzących do finałowego starcia. Każdy bohater miał własne motywy i powiązania z fabułą dotyczącą złego tengu Gohyakumine Bankotsubo oraz śmierci założyciela DOATEC, Fame Douglasa.
Tryb Tag Team Battle był szczególnie innowacyjny, pozwalając na walkę drużynową, w której na arenie mogło znajdować się jednocześnie do czterech graczy. Gracze mogli zmieniać się między swoimi bohaterami, wykonywać wspólne ataki i rozwijać strategie zespołowe. Ten tryb dodawał nowy wymiar rozgrywki i był szczególnie popularny w rozgrywkach wieloosobowych.
Tryb Survival testował wytrzymałość gracza, stawiając go przeciwko niekończącej się fali przeciwników. Celem było przetrwanie jak najdłużej i pokonanie jak największej liczby rywali. Z kolei tryb Training umożliwiał ćwiczenie technik, testowanie kombinacji i poznawanie szczegółów mechanik każdej postaci bez presji czasowej czy rywalizacji.
Dead or Alive 2 przeszło przez kilka etapów rozwoju od premiery w salonach arcade w październiku 1999 roku. Wersja Millennium dla automatów arcade wprowadzała pierwsze usprawnienia, a konwersje na konsole domowe przyniosły dodatkowe tryby i zawartość.
Wersja Hardcore na PlayStation 2 oraz limitowana edycja na Dreamcast oferowały nowe kostiumy, postacie i areny. Każda iteracja gry była dopracowywana pod kątem możliwości sprzętowych danej platformy, co pozwoliło osiągnąć sprzedaż ponad 1,5 miliona egzemplarzy do 2001 roku.
Dead or Alive 2 oferowało rozbudowany roster postaci, łączący powracających bohaterów z pierwszej części z nowymi wojownikami. Każda postać była starannie zaprojektowana z unikalnym stylem walki, osobowością i miejscem w fabule gry.
Wśród nowych dodatków do serii znalazły się postacie, które szybko stały się ulubieńcami fanów. Ich wprowadzenie wzbogaciło gameplay o nowe style walki i rozszerzyło uniwersum Dead or Alive o dodatkowe wątki fabularne. Każdy nowy bohater był zaprojektowany tak, aby wypełnić określoną niszę w rozgrywce i zaoferować odmienne doświadczenie walki.
Bohaterowie znani z pierwszej części powrócili z ulepszonymi zestawami ruchów, nowymi kostiumami i rozszerzonymi historiami. Kasumi, Hayabusa, Jann Lee, Tina Armstrong, Bass Armstrong, Zack, Lei Fang i inni otrzymali dodatkowe techniki i animacje, które wykorzystywały możliwości nowego silnika graficznego. Ich powrót zapewnił ciągłość serii i zadowolił fanów oryginału.
Po sukcesie w salonach arcade Dead or Alive 2 doczekało się kilku wersji konsolowych, z których każda wprowadzała własne ulepszenia i dodatkową zawartość.
Wersja na Dreamcast została wydana w Ameryce Północnej 29 lutego 2000 roku, a w Europie 28 kwietnia 2000 roku. Konwersja była niezwykle wierna oryginałowi arcade, zachowując płynność animacji i jakość grafiki. Limitowana edycja wydana w Japonii we wrześniu 2000 roku zawierała dodatkowe bonusy i materiały kolekcjonerskie.
Wersja Hardcore na PlayStation 2 była najbardziej rozbudowaną iteracją gry. Wydana w Japonii 30 marca 2000 roku jako jedna z tytułów startowych konsoli, a następnie w Ameryce Północnej 26 października 2000 roku i w Europie 15 grudnia 2000 roku, oferowała nowe areny, dodatkowe kostiumy, ulepszone tryby rozgrywki i poprawioną grafikę. Ta edycja stała się definitywnąwersją Dead or Alive 2 dla wielu graczy i przyczyniła się do ogromnego sukcesu komercyjnego gry.
Fabuła Dead or Alive 2 koncentruje się wokół złego tengu Gohyakumine Bankotsubo, który uciekł ze świata tengu do świata ludzi. Jednocześnie śmierć Fame Douglasa, założyciela i CEO korporacji DOATEC, zmienia cel i znaczenie turnieju Dead or Alive. Każda postać ma własne motywy uczestnictwa w turnieju, od zemsty i odkupienia po poszukiwanie prawdy o tajemniczych wydarzeniach.
Historia jest opowiadana poprzez przerywniki filmowe i dialogi między walkami, które ujawniają relacje między postaciami i ich osobiste konflikty. Choć fabuła nie jest głównym elementem gry, dodaje kontekstu i głębi, motywując graczy do ukończenia trybu Story Mode z każdym bohaterem.
Dead or Alive 2 było wizualnie imponujące na moment premiery. Wykorzystanie silnika Sega NAOMI pozwoliło na renderowanie szczegółowych modeli postaci, płynnych animacji i efektownych efektów specjalnych. Areny były bogate w detale, z dynamicznym oświetleniem i elementami tła reagującymi na akcję na pierwszym planie.
Oprawa dźwiękowa obejmowała energetyczną ścieżkę dźwiękową skomponowaną przez Makoto Hosoi, która doskonale komponowała się z tempem walk. Efekty dźwiękowe uderzeń, krzyków postaci i odgłosów środowiska były starannie zaprojektowane, aby wzmocnić immersję i intensywność pojedynków.
Dead or Alive 2 otrzymało powszechne uznanie krytyków i graczy. Recenzenci chwalili innowacyjny system walki, spektakularną grafikę i różnorodność trybów rozgrywki. Gra osiągnęła silną sprzedaż, a wszystkie wersje łącznie przekroczyły 1,5 miliona sprzedanych egzemplarzy do 2001 roku. Jest powszechnie uważana za jedną z najlepszych bijatyk wszech czasów i kluczowy tytuł w historii gatunku.
Sukces Dead or Alive 2 utorował drogę dla kolejnych części serii, w tym Dead or Alive 3 na Xbox w 2001 roku. W 2004 roku gra została zremasterowana jako część Dead or Alive Ultimate na Xbox, a w 2012 roku wersja Hard Core została udostępniona na PlayStation Network w Japonii, a następnie w Ameryce Północnej w 2015 roku. Dziedzictwo gry jest widoczne w wielu współczesnych bijatykach, które przejęły koncepcję interaktywnych aren i wielopoziomowych środowisk.
Dead or Alive 2 to tytuł, który zdefiniował standardy dla bijatyk przełomu wieków. Jego innowacyjne podejście do projektowania aren, głęboki system walki i imponująca oprawa audiowizualna sprawiły, że gra pozostaje istotna i ceniona przez fanów gatunku po ponad dwóch dekadach od premiery. Dla każdego miłośnika bijatyk Dead or Alive 2 stanowi obowiązkową pozycję, która pokazuje, jak połączyć przystępność z głębią mechaniczną i stworzyć niezapomniane doświadczenie.
Dead or Alive 2 jest dostępne na automatach arcade, Dreamcast i PlayStation 2. Wersja zremasterowana Dead or Alive Ultimate została wydana na Xbox w 2004 roku, a wersja Hardcore jest dostępna na PlayStation Network.
Wersja Hardcore na PlayStation 2 zawiera dodatkowe areny, nowe kostiumy dla postaci, ulepszone tryby rozgrywki oraz poprawioną grafikę i mechaniki walki w porównaniu z oryginalną wersją arcade i Dreamcast.
Gra oferuje kilkanaście zróżnicowanych postaci, w tym zarówno nowych bohaterów wprowadzonych w drugiej części, jak i powracających wojowników z pierwszego Dead or Alive. Dodatkowo można odblokować dwie ukryte postacie.
Tak, gra oferuje tryb multiplayer lokalny, w którym dwóch graczy może rywalizować ze sobą. Szczególnie popularny jest tryb Tag Team Battle, pozwalający na walkę drużynową z udziałem do czterech postaci jednocześnie.
Fabuła koncentruje się wokół złego tengu Gohyakumine Bankotsubo, który uciekł do świata ludzi, oraz zmian w turnieju Dead or Alive po śmierci założyciela DOATEC. Każda postać ma własną historię i motywy uczestnictwa w turnieju.
Tak, gra oferuje przystępny system walki z intuicyjnymi kontrolami, jednocześnie zapewniając głębię mechaniczną dla zaawansowanych graczy. Tryb Training pozwala na naukę technik i kombinacji w spokojnym tempie.
Dead or Alive 2 zostało stworzone przez Team Ninja i wydane przez Tecmo, z dodatkowymi wydawcami regionalnymi dla wersji konsolowych.
Innowacyjny system mechanik walki, w którym uderzenia pokonują chwyty, chwyty przełamują kontry, a kontry blokują uderzenia, tworząc głęboką rozgrywkę opartą na przewidywaniu ruchów przeciwnika.
Rewolucyjne podejście do projektowania aren bojowych, gdzie gracze mogą przebijać przeciwników przez ściany, zrzucać z platform i wykorzystywać elementy środowiska do zadawania dodatkowych obrażeń.
Wersja Hardcore została udostępniona w sklepie PlayStation Network w Ameryce Północnej, umożliwiając nowym graczom poznanie klasyka.
Wszystkie wersje Dead or Alive 2 łącznie osiągnęły sprzedaż ponad 1,5 miliona kopii na całym świecie, potwierdzając status gry jako hitu komercyjnego.
Wydanie Dead or Alive Ultimate na Xbox zawiera zremasterowaną wersję Dead or Alive 2 z ulepszoną grafiką i dodatkowymi funkcjami online.